Zbrojnie włóknem rozproszony

Biorąc pod uwagę własności mechaniczne betonów i zapraw cementowych, ich zasadniczymi wadami są niska wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu oraz ich kruchość. Przy rozciąganiu betonu występują liczne mikrorysy i mikropęknięcia, jeszcze przed przyłożeniem obciążeń eksploatacyjnych do elementu czy konstrukcji. Pod działaniem obciążeń następuje wzrost mikrorys i ich łączenia się, co w efekcie daje niską wytrzymałość materiału na rozciąganie oraz wywołuje kruche zachowanie się materiału i postępujące zniszczenie. Konsekwencją zarysowania materiału jest także obniżenie szczelności i zmniejszenie trwałości.

Rolą rozproszonego uzbrojenia włóknistego jest zapewnienie spójności między elementami struktury betonu.

Obecność włókien wpływa istotnie na hamowanie procesów mikrozarysowania i makrozarysowania betonu, zarówno na etapie wiązania i dojrzewania, jak też pod działaniem obciążeń eksploatacyjnych. Jest to skuteczna metoda poprawy właściwości betonów i zapraw, umożliwiająca w szczególności ograniczenie wyżej wymienionych wad tych materiałów. Obecność zbrojenia rozproszonego umożliwia znaczną poprawę wielu cech mechanicznych i fizycznych w porównaniu z betonem bez włókien.

Po zastosowaniu zbrojenia rozproszonego w nawierzchni możemy zaobserwować znaczny wzrost: wytrzymałości na uderzenia, wytrzymałości zmęczeniowej przy zginaniu, odporność na pękanie przy zginaniu, oraz wzrost wytrzymałości na rozciąganie przy zginaniu.

Zbrojenie nawierzchni włóknem wykazuje również duże zalety w stosunku do tradycyjnej metody zbrojenia siatkami z prętów stalowych.

Beton zbrojony włóknami stalowymi zdecydowanie lepiej przeciwdziała rysom skurczowym, przy jednoczesnym dobrym przenoszeniu zasadniczych obciążeń roboczych.

Stosowanie betonu z włóknami znacznie obniża koszty wykonania nawierzchni z uwagi na brak utrudnień związanych z rozkładaniem i dystansowaniem siatek stalowych, a także w wyniku niższej ceny samego zbrojenia.